Epilog

Dużo by tu opowiadać więc od razu przejdę do rzeczy nazywam się Violetta Anastazja Castillo mam 17 lat oficjalnie mieszkam w Buenos Aires z mamą i bratem . 


Cauvigilla - szepnęłam pełna złości wróciła Francesca Dakota Cauvigilla wróciła ..?! zniszczę jej życie tak jak ona zniszczyła mnie. 



- Ała uważaj jak biegasz - krzyczała dziewczynka leżąc w kałuży błota z rozwaloną nóżką 
- Pomogę ci - dziewczynka podniosła zapłakane oczka i podała rączkę ciemnej szatynce o piwnych oczach 
- Dziękuję jestem Violetta - przedstawiła się i otarła łzy 
- Ja Francesca miło cię poznać - odpowiedziała 5 letnia szatynka  i od tamtego dnia zawsze bawiły się razem .


"Jedna z pułapek dzieciństwa polega na tym, że nie trzeba rozumieć, by czuć. Kiedy rozum zdolny jest pojąć, co się wydarzyło, rany w sercu są już zbyt głębokie."


12.07.2013r
Od tamtego letniego dnia znienawidziłam ich zranili mnie ...
"pus­tka i gniew... ser­ce me roz­ry­wa.."